DualLife Satranç kuralları

Her taşın iki canı

Her taş oyuna iki canla başlar — piyonlar ve şahlar dahil; hiçbir taşı incitmek diğerinden daha kolay ya da daha zor değildir. İki canı olan taş sağlamdır. Bir canı kalan taş yaralıdır: tahtada kalır, her zamanki gibi hareket eder ve alır. Hasar kalıcıdır; oyunun geri kalanında yaralı bir taşı hiçbir şey iyileştirmez.

İlk vuruş yaralar ve taşınız yerinden kıpırdamaz

Sağlam bir rakip taşın üzerine gidin; ondan bir can alırsınız. Taş kendi karesinde kalır, artık yaralıdır. Sizin taşınız da başladığı yerde kalır, çünkü gitmek istediği kare hâlâ doludur.

DualLife Satranç'ı benzediği her şeyden ayıran kural budur. Sıradan satrançta alma, aynı anda hem bir hamle hem bir kaldırmadır; burada ikisi birbirinden ayrılır. Sırayı harcadınız, rakip taş zayıfladı ve pozisyon bunun dışında tam olarak eskisi gibi kaldı.

İkinci vuruş kareyi alır

Yaralı bir rakip taşın üzerine gidin; taş yok olur. Taşınız kareye ilerler ve hamle tıpkı sıradan satrançtaki bir alma gibi sonuçlanır. Dolayısıyla herhangi bir taşı kaldırmak iki hamleye mal olur — üstelik bu hamlelerin peş peşe olması ya da aynı taşla yapılması gerekmez. Kareye ulaşabilen her taş ikinci darbeyi indirebilir.

Şah çekme de yok, mat da

Şahın da her şey gibi iki canı vardır; bu yüzden tek bir saldırı oyunu bitiremez ve şah çekmenin uyaracağı bir şey kalmaz. Şah çekme yoktur, mat yoktur ve şahın tehdit altındaki bir kareye gitmesini yasaklayan bir kural yoktur. Şahınızı ateşin içine sürüp sağ çıkabilirsiniz — bir kez. Oyun, bir şah gerçekten alındığında biter; yani rakip ona iki kez vurduğunda.

Rok için şah da kale de yarasız olmalı

Rok her zamanki koşulları ister: ne şah ne kale oynamış olmalı ve aralarındaki kareler boş olmalı. Burada bir koşul daha vardır — ikisi de tam canlı olmalıdır. Şaha ya da o kaleye inen tek bir darbe, rok hakkını kalıcı olarak yok eder; hiçbir şey onu geri getiremez, çünkü hiçbir şey iyileşmez.

Sıradan satrançtan bir kural burada da geçerliliğini koruyor ve akılda tutulmaya değer istisna bu: şah, tehdit altındaki bir kareden geçerek ya da böyle bir kareye giderek rok yapamaz. Başka her hamlede tehdit altındaki bir kareye isteyerek gidip darbeyi yiyebilir — ama rok yaparken değil.

Yaralı piyon, yaralı vezire terfi eder

Son yatay sıraya ulaşan piyon her zamanki gibi vezire, kaleye, file ya da ata terfi eder; üstelik bir taşı yok ettiği hamlede de terfi edebilir. Yapamayacağı tek şey, sağlam çıkmadığı bir yolculuktan sağlam varmaktır. Terfi bir taşın ne olduğunu değiştirir, kaç canı kaldığını değil: yaralı bir piyonu son sıraya sürerseniz, tek vuruşla ölen bir vezir elde edersiniz.

Geçerken alma da iki aşamalı

Geçerken alma, sıradan satrançtaki koşullarla mümkündür ve aynı iki aşamalı kurala göre sonuçlanır. Alınan piyon sağlamsa yalnızca yaralanır, kendi karesinde kalır ve sizin piyonunuz da kendi karesinde kalır. Zaten yaralıysa yok olur ve piyonunuz hamleyi tamamlar.

Oyun nasıl berabere biter

Sırası gelen oyuncunun yapabileceği geçerli bir hamle yoksa oyun berabere biter — sıradan satrançtaki pat, ama farklı bir yoldan: kaçılacak bir şah çekme yok. Oyuncular istedikleri anda beraberlikte de anlaşabilir. Elli hamle kuralı ve üç kez tekrar beraberliği yoktur.